Ben Assinck

In Eemnes is Ben Assinck een bekende figuur te noemen. Hij vervult diverse functies binnen de gemeente. Zo is hij secretaris bij de Zonnebloem en voorzitter van het Platform Gehandicapten.
Ben is nu 59 jaar oud, en heeft eigenlijk al vijftig jaar problemen met zijn heupen. Hierdoor is zijn loopvermogen aangetast en zien we hem regelmatig rondsnorren in zijn paarsgespoten Booster, die hem dankzij de ingebouwde 12 voltaccu's een actieradius verleent van 40 kilometer.
Op een winderige donderdagochtend zoek ik hem op in zijn sfeervolle huis aan de Meentweg. Ben ontvangt me in de mooie eetkeuken, van waaruit ik een onbelemmerd uitzicht heb op de Eemnesser polder.
Terwijl hij mij van koffie voorziet, zie ik hoe zijn vrouw Joke de prachtige tuin onderhoudt. Ben woont op een unieke locatie en hij is daar nog iedere dag blij mee. Voor geen goud wil hij verhuizen naar een gewoon rijtjeshuis, zo verzekert hij mij.
Ben: "Ik heb ooit de Handelsavondschool gedaan en bij de bank terecht gekomen als controller. Daar ben ik toch wel eens tegen onregelmatigheden aangelopen, en dat kon je toen bijna altijd rustig oplossen bij een bakje koffie. Nu kan dat niet meer, de maatschappij is zoveel jachtiger geworden."

In 1986 zorgden lichamelijke problemen ervoor dat Ben gedwongen werd zijn werkzaamheden te staken. Hij viel toen in het bekende zwarte gat, en zocht toen naar activiteiten om de tijd in te vullen. In eerste instantie vond hij in het bakken van broden een leuke hobby, maar dat begon hem toch te vervelen.
Toen kwam hij in aanraking met het schaken en werd lid van Het Dikke Torentje.
Ben:"Ik was toen al 45 jaar oud, en had daarvoor eigenlijk alleen maar gedamd. Het schaken leek me wel wat, en het bracht mij ook tussen de mensen. Ik was volkomen onbekend met de spelregels van het schaken en eigenlijk heb ik er nog steeds problemen mee. Het en passant slaan moet je me steeds weer uitleggen!"

Na 2 jaar lidmaatschap werd Ben secretaris van de club. Deze functie bekleedt hij dus al een jaar of 14 en daar is iedereen heel tevreden over. Tijdens de jublileumactiviteiten heeft Ben de club een paar sponsors bezorgd, waardoor wij nu met mooi en nieuw materiaal kunnen spelen. Zo profiteert Het Dikke Torentje van de vele sociale contacten die Ben in Eemnes onderhoudt.
Ik vraag Ben of hij in al die jaren wel eens iets grappigs heeft meegemaakt en dat blijkt het geval te zijn.
"Toen wijlen Rob Klein Bog nog penningmeester was, had hij de gewoonte om de subsidieaanvraag van de gemeente bij mij te laten tekenen en dat altijd op Koninginnedag. Zo was hij een keer bij me, het was prachtig weer, en nadat de subsidieaanvraag was getekend, gingen wij aan de oranjebitter. Je weet hoe dat gaat, een bitter, nog een bitter en na een tijdje ging Rob per fiets enigszins slingerend naar huis. Drie weken later dreigde de subsidieverlening niet door te gaan, omdat de aanvraag nog niet was ingediend. Navraag leerde dat Rob na het nuttigen van de
oranjebitters de subsidieaanvraag in zijn fietstas volkomen vergeten was! Achteraf is alles toch nog goed gekomen."

Ben is ervan overtuigd dat het schaken een positieve bijdrage kan leveren aan de opvoeding van kinderen en steekt die mening niet onder stoelen of banken:
"Je houdt ze in ieder geval van de straat, en door het schaken leer je ze volgens mij toch bepaalde sociale vaardigheden aan. Ongemerkt wordt er een zeker waarden- en normenbesef ontwikkeld, en dat vind ik heel belangrijk. Helaas hebben wij niet genoeg jeugdleiders en misschien moeten wij de ouders er wat meer bij gaan betrekken. Elke donderdag zitten er toch maar liefst 20 kinderen en we moeten echt iets zien te vinden om ze vast te houden."
Ondanks het feit dat Ben steevast in de onderste regionen van de interne competitie verkeert, heeft hij een enorm plezier in de schaaksport. Als hij aan het bord zit vergeet hij alles om zich heen, en hij heeft nu ook het gevoel dat hij sterker aan het worden is. Tijdens de simultaan tegen Dirk Jan Olthof wist Ben het te rekken tot 23.15 uur voordat hij moest capituleren tegen de clubkampioen!
Ben's favoriete opening is e4, hoewel hij de laatste tijd heeft ge√ęxperimenteerd met h3 en h4. Dit beviel toch niet en inmiddels is hij weer teruggevallen op zijn oude opening.

Ik ben benieuwd wie Ben het meest vreest als tegenstander, en dat blijkt Jacob Eek te zijn. "Als ik hem aan de andere kant van het bord zie, dan weet ik al meteen dat het niets wordt, want hij is gewoon veel te sterk voor mij. Ik ga de komende tijd wat meer energie steken in het verbeteren van mijn spel, want dat is echt nodig. Op zolder liggen nog wat schaakboekjes, en die ga ik afstoffen. Verder heb ik het programma Fritz in mijn pc en ik denk dat ik met wat goede wil een stuk verder kan komen. Ik heb me namelijk voorgenomen om dit jaar eens niet als laatste te eindigen, en ik ben er van overtuigd dat dat gaat lukken."
Ben heeft opeens een strijdlustige blik in de ogen en als ik het goed taxeer, moeten zijn tegenstanders de komende tijd goed gaan oppassen!

Bob Kat.