Jacob Eek

Jeek

Jacob Eek: "Ik ben nooit tevreden met een eigen partij”


Je hebt schakers en schakers. Sommige schakers zie je graag aan de andere kant van het bord, anderen liever helemaal niet. Tot die categorie hoort wat mij betreft Jacob Eek. Hij is het soort schaker dat je langzaam van het bord drukt, een sluipmoordenaar. Een wrede killer die niet te beroerd is om achteraf het verloop van je eigen executie met je door te nemen. En dat voor een man die in het dagelijks leven politicus is en ook nog eens Critical Situation Manager bij multinational IBM…


Deze zoon van onze dorpssmid is voorts motorrijder, wereldreiziger en wandelaar. Met partner Anneke heeft hij onder meer de Coast to Coast wandeling bedwongen. Een voetreis van 300 kilometer vanaf het uiterste westen van Ierland tot de oostkust van Engeland. Ik word al moe als ik er aan denk…
In zijn mooie lichte woning aan de Scholekster tref ik Jacob aan in een ware schaakomgeving. Veel schaakboeken en op diverse plekken staan uiteenlopende schaakborden opgesteld, zelfs de Chinese versie van het schaakspel ontbreekt niet. Een passende omgeving voor onze 7-voudig Eemnesser schaakkampioen.

Hoe is het allemaal begonnen? Op een goede dag kreeg Jacob een schaakspel cadeau van zijn oom Gerard. Als 14-jarige speelde hij daarna fanatiek potjes met broer Jan, waarvan hij regelmatig verloor. Dat deed pijn, maar Jacob deed werkelijk alles om het spel goed onder de knie te krijgen. Toen hij voor het eerst meedeed aan de Eemnesser Jeugkampioenschappen bleek het talent van Jacob overduidelijk: Hij werd meteen tweede! Bert Leers vroeg hem toen lid te worden van HDT en hij zag er wel brood in.

In zijn allereerste partij bij de club speelde hij tegen Kor Vegter.
Jacob: "Ik gaf in de opening meteen mijn dame weg. Kor Vegter dacht toen dat hij er al was, maar verloor uiteindelijk nog van mij. Ik heb zelden iemand zo treurig zien kijken!”
"Na een jaar of drie, vier begon ik bij de top te horen, hoewel Ger Oosterman er met kop en schouders bovenuit stak. Je had toen ook Max Copijn jr. en natuurlijk Burg de Man, die er overigens nooit in is geslaagd om clubkampioen te worden.”

Wat voor een instelling moet je eigenlijk hebben om kampioen te worden?

Jacob: "Allereerst moet je absoluut willen winnen. Daarnaast moet je uiteraard goed spelen en bovendien meedogeloos zijn. In ieder geval mag je geen medelijden tonen met je slachtoffer.
Er komt ook een zekere psychologie aan te pas. Je houding moet kracht uitstralen, je moet zelfverzekerd overkomen. Het is moeilijk, maar ook na een blunder moet je stoïcijns blijven.”
"Na een hele krachtige zet loop ik graag even demonstratief van het bord weg. Onder het motto: bekijk het even rustig… Weet je wat ook mooi is? Onmiddellijk een krachtzet doen na een zet van je tegenstander, dat maakt hem een beetje down. En als Joop Leeuwenkamp gaat fluiten weet je meteen dat je gewonnen staat!”

Diezelfde Joop ziet Jacob als een soort Feyenoord binnen onze interne competitie. Jacob zelf maakt liever vergelijkingen met de diverse automerken.

Jacob: "Kees de Jong vergelijk ik maar met Ferrari, een raspaardje dat wel eens op de vluchtstrook staat. Hij speelt vaak de sterren van de hemel, maar onlangs verloor hij nog van een jeugdspeler die er echt niets van kon. Dirk-Jan zie ik meer als een Opel, best degelijk maar het is geen Mercedes. Kor is een Alfa Romeo op leeftijd, een pessimist en zenuwpees.
En dan hebben we Paul, dat is de Lada onder ons. Af en toe tooit hij zich met een spoilertje en siervelgjes en verslaat hij de sterkste spelers.
Peter Somers heeft helemaal geen rijbewijs, dus die zal ik sparen.”

Hoe ziet Jacob zichzelf als schaker?

"Ik denk dat ik een vrij degelijke schaker ben, die vanaf de opening tot en met het eindspel vrij stabiel speelt. Een opvallend sterk punt kan ik niet noemen, ik bereid me wel goed voor. Dankzij internet weet ik al dagen van te voren wie mijn tegenstander is, en dan raadpleeg ik mijn database om te kijken welke opening ik kan verwachten. Ik probeer dan te snappen wat de ideeën achter die opening zijn. Ik speel zelf trouwens altijd e4, want ik heb goed geluisterd naar Genna Sosonko. Die beweert namelijk dat spelers met een elogetal van minder dan 2200 te slecht zijn voor andere openingen.”
"Ik ben eigenlijk nooit tevreden over een door mijzelf gespeelde partij, want achteraf zie ik altijd schoonheidsfoutjes waaraan ik me erger.
Daarom kan ik ook geen partij noemen waar ik echt trots op ben.”

Wie is jouw angstgegner?
"Ik speel graag tegen verdedigende spelers en daarom vind ik Jacob van derSluis maar knap lastig. Hij heeft een zeer aanvallende speelstijl die mij niet zo erg ligt. Daarmee heeft hij mij al eens genadeloos van het bord geveegd.”

Wat brengt de toekomst?

"Ik hoop natuurlijk weer kampioen te worden, het liefst op de allerlaatste speeldag met een mooie partij. Wat de club zelf betreft, hoop ik dat we ons ooit kwalitatief kunnen versterken met paar sterke spelers. Ons gehele niveau zou dan wel eens kunnen gaan stijgen. Onze club vind ik verder een ontzettend leuke club die ik niet graag zou willen missen. Inmiddels is het een deel van mijn leven geworden.”

Bob Kat