Joop Engel

JengelEén Onze mooie schaakclub heeft een drukbezochte jeugdafdeling en al vele jaren is Joop Engel de onmisbare coördinator die ervoor zorgt dat alles perfect verloopt. Samen met Frits en Ron is hij op donderdagavond altijd druk bezig op de club, maar achter de schermen heeft hij nog veel meer taken: huiswerk nakijken, commentaren schrijven, het organiseren van wedstrijden, mails beantwoorden, materiaal verzamelen, noem maar op...

Deze activiteiten slokken zoveel energie op dat Joop het niet meer kan opbrengen om hierna ook nog eens urenlang een schaakpartij te spelen bij de senioren. Hij beschouwt zichzelf bovendien meer als een goede thuisschaker dan een wedstrijdschaker, daarom doet hij niet mee in onze interne competitie.

Hoe werd Joop eigenlijk een goede thuisschaker? Hiervoor moeten wij terug gaan het naoorlogse Amersfoort, waar Joop in 1949 geboren werd in een zeer christelijk gezin. Zijn vader, kolenboer van beroep, leerde hem de spelregels. Zijn vriendjes brachten hem later wat trucjes bij en al snel won Joop van zijn vader.

Op latere leeftijd ging Joop aan de slag als kolensjouwer in de zaak van zijn vader. Dat betekende dat hij van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat met zakken kolen liet te zeulen. Een stille getuige hiervan is de nog steeds aanwezige vergroeiing op Joop’s rug. Gelukkig doorliep Joop ook de middelbare handelsschool, want de vondst van een enorme aardgasbel in Slochteren zorgde ervoor dat de florerende kolenzaak pijlsnel ten onder ging. Vader Engel kocht een drogisterij en Joop runde de zaak, inmiddels was hij in het bezit van allerlei middenstandsdiploma’s. In 1968 begon hij een eigen drogisterij in Blaricum en al snel volgde een filiaal in de Bijvanck. Joop stapte ook in de fotobranche en Foto Engel werd een groot succes.

Joop: “Samen met mijn vrouw Wil heb ik dit opgebouwd. We werkten 6 dagen per week en gingen nooit met vakantie. Wil was een erg goede verkoopster en we hadden een zeer koopkrachtig publiek. Onze doelstelling was om helemaal te stoppen met 50 jaar en dat is gelukt. Missen doe ik de zaak niet, er zaten namelijk ook zeer vervelende kanten aan. Met name het maken van pasfoto’s was een ware hel voor mij. Er waren erg veel ijdele klanten bij, 90-jarige vrouwen die eruit wilden zien als een meisje van 18. Dat lukt niet en in die tijd fotografeerden we bovendien met Polaroid en dat moest in één keer goed zijn. Allemaal ellende was dat…”

Zoals vermeld komt Joop uit een christelijke omgeving en is hij nog steeds lid van de Protestantse Kerk. Niet als actief lid, maar meer als sympathisant. Een kerkelijke opvoeding laat zijn sporen na, want hij heeft nog steeds de christelijke principes hoog in het vaandel staan.

Joop: “De zondag is voor mij nog steeds een rustdag en zo zal ik op die dag bijvoorbeeld nooit een ijsje kopen of benzine tanken.”

De De overige dagen van de week zijn meestal geheel gevuld. Joop voelt zich namelijk verplicht om divers sociaal werk te doen en is hij bijvoorbeeld actief als pro-deo adviseur voor noodlijdende middenstanders. Zijn vier zoons hebben aan Joop een hele fijne vader, die zich bovendien laat inzetten als bekwame klusser. Niemand doet tevergeefs een beroep hem en is hij een bijna onmisbare persoon geworden bij Het Dikke Torentje.

Over onze club en zijn leden wil Joop best zijn ongezouten mening geven: “Ik zou graag wat meer gezelligheid willen zien bij Het Dikke Torentje. Tijdens het schaken mag er helemaal niet gepraat worden en dat is eigenlijk jammer. Ik heb wel eens geprobeerd om wat sfeer te creëren met een koekje en een bitterbal, maar dat is allemaal niet gelukt. Het is allemaal erg steriel en sommigen vertrekken heel chagrijnig na een verliespartij. Schakers zijn ongezellige mensen!”

Over zijn eigen jeugdafdeling is Joop ook duidelijk: “Op dit moment zijn er 21 kinderen, waaronder 2 kleinzoons van mij. Het biedt helaas geen rendement richting de senioren, want ze stromen gewoon niet door. Ze gaan studeren buiten de regio en dan zie je ze nooit meer terug. Ik vind overigens dat de scholen in Eemnes veel meer zouden moeten doen aan schaakonderwijs. In Blaricum wordt daar op dit moment erg veel aandacht aan besteed.”

Het gebrek aan nieuwe aanwas heeft zo zijn gevolgen voor Het Dikke Torentje en is Joop net als de meeste leden niet optimistisch over de toekomst.

Joop: “De boel vergrijst en er is geen nieuwe aanwas. Er moet iets gebeuren”.

Bob Kat