4-tal

Donderdag 15-2-2018 Het Dikke Torentje 1 – Barneveld 4

Bij het schaken heb je veel zelf in de hand, voorbereiding, concentratie, oefening. De kracht van een tegenstander is echter een grootheid waar je geen invloed op hebt. Het treffen tussen HDT 1 en Barneveld 4 leek op papier een eenvoudige winst te kunnen opleveren, want alles was in orde. Een sterk team met een hoge score, dat bovendien zeer gemotiveerd aantrad in Grand Café Eemland.

20180215 200117

De Barnevelders waren niet op volledige oorlogssterkte, met twee jeugdige spelers en een invaller waarover later meer.
Hans van der Molen op bord 4 moest het opnemen tegen de jongste van het viertal en opende met zijn gebruikelijke d4 zet. Lang bleef de stand gelijk, totdat hij zonder aanleiding plotseling een vol stuk achter stond. Na afloop bromde Hans dat hij gewoon een zware blunder begaan had en dat hij toch al niet fijn speelt tegen zulke jonge gastjes. Dat jonge gastje wist wel raad met zijn voorsprong, een doorgebroken pion dreigde te promoveren en toen Hans inzag dat dit niet meer te vermijden was, gaf hij teleurgesteld op.
Rien maakte zijn debuut in een viertal bij HDT en bewees zichzelf meteen als een krachtige en betrouwbare speler. Met zwart aan bord 3 verdedigde hij zich met Scandinavisch en in een razend tempo verdwenen de stukken van het bord. Tijdens deze massa afruil kwam hij een kwaliteit voor en wist deze mooie voorsprong vakkundig uit te bouwen. Via rustig spel loodste hij zichzelf naar een gewonnen positie en moest zijn jonge tegenstander genoegen nemen met een verlies. Een speler met toekomst, die Rien!
Aan bord 2 trof Bob de genoemde invaller. Burg had nog onlangs tegen hem gespeeld en waarschuwde Bob voor diens schaakkracht. Een gewaarschuwd mens telt voor twee en zo was het. Bob probeerde in zijn vertrouwde Dame Gambiet te geraken, maar zijn opponent maakte er Konings-Indisch van. Het werd een partij die lang gelijk op ging, maar uiteindelijk ging de Barnevelder profiteren van zijn betere aanpak. Analyse leerde dat Bob een splijtende en vernietigende zet gemist had, maar daar heb je achteraf niets aan. Het werd dus een verliespartij en toen Bob na afloop de rating van zijn tegenstander controleerde, bleek hij een elo van 1809 te hebben en dat is niet toegestaan bij de viertallen. Een protest is onderweg en het ziet er naar uit dat wij in het gelijk worden gesteld.
Pieter-Jan is dit seizoen in een blakende vorm. Tegenstanders waar hij vroeger standaard van verloor, rolt hij tegenwoordig moeiteloos op en dat laat zijn sporen na op de ranglijst. Hij staat al een tijdje op de 4e plaats in interne competitie en dat was voor de captain ook de reden om hem op bord 1 te laten spelen. Pieter opende voorzichtig met een leeuwachtige opening, binnen onze schaakkringen een fenomeen dat modieuze aspecten begint te krijgen. Deze aanpak leverde hem vrij snel het loperpaar op, en daar is Pieter altijd heel blij mee. De Barnevelder dacht een mooie agressieve zet te kunnen doen met een paard, maar dat werd meteen afgestraft met een listig schaakje waarmee Pieter dat zelfde paard naast het bord kon zetten. Het werd nog even spannend toen een vrijpion gevaarlijk leek te worden, maar door vakkundig manoeuvreren werd de in tijdnood verkerende tegenstander naar een kansloze stelling gebracht.

 20180215 220551

De sterk spelende Pieter Jan


Door deze mooie overwinning werd het dus 2-2. Ons protest is zeer kansrijk, waardoor we mogen rekenen op een nieuwe overwinning.

 

 

Maandag 4-12-2017: V&O 1 - Het Dikke Torentje 1

De tweede wedstrijd van het 1e viertal vond plaats in het natte en winderige Loenen aan de Vecht. Vecht en Ommelanden is de naam van de plaatselijke schaakclub en telt op dit moment 13 leden. Men heeft daar geen achttal kunnen formeren, maar wel 2 viertallen en zo speelden wij tegen het 1e viertal van dit schaakgenootschap.
Roel, gezeten aan het 4e bord, speelde een geweigerde Caro Kann, en kwam al snel terecht in een bedenkelijke stand. Zijn stukken stonden elkaar vreselijk in de weg, een rokade was vrijwel onmogelijk, maar nadat een massieve pionnenformatie de hele boel dichtschoof, had Roel opeens volop aanvalsmogelijkheden. Hoe hij het flikte was volkomen onduidelijk, maar opeens stond hij twee stukken voor en begon het gelaat van zijn tegenstander sombere trekken te krijgen. Even later konden we het eerste punt noteren en kon Roel tevreden de resterende partijen volgen.
Hans speelde op eigen verzoek met wit en speelde een puike partij. Zijn stukken stonden prima gecoördineerd gericht op de vesting van zijn tegenstander. Toch slaagde hij er niet helemaal in om echt dwingend te spelen. Op een bepaald moment kon zijn tegenstander beschikken over het loperpaar, maar kon daar gelukkig geen rendement uit halen. Beide spelers zagen in dat doorspelen niet zinvol meer was en besloten tot een remise.
Ron, spelend op het 1e bord, opende met Engels en speelde een rimpelloze partij. Met een kwetsbare pion in het centrum leek hij even wat minder te staan, maar heel professioneel zorgde hij voor voldoende ondersteuning van de kostbare stukje hout. Zijn tegenstander maakte vervolgens de fout door erg passief te spelen en Ron vrijuit te laten schuiven. Zo kwam Ron geleidelijk in een volkomen gewonnen stand, die haast  niet meer te verprutsen viel. De Loener schaker zag dat op tijd in gaf sportief op en de tweede overwinning van HDT was een feit.
Voor Bob restte nog de taak om extra bordpunten en persoonlijke elopunten binnen te slepen. Met zwart zag hij zich geconfronteerd met een dame gambiet dat hij weigerde. Vervolgens ontwikkelde de partij zich volgens het bekende stramien en zat Bob een tijdje naar een prettige stand te kijken. Zijn tegenstander slaagde er toch in om d.m.v. tripleren een uiterst gevaarlijke aanvalslijn te ontwikkelen. Gelukkig had Bob een ijzersterk en niet weg te schoppen paard in het centrum staan dat het gevaar doeltreffend neutraliseerde. Zijn hevig zuchtende tegenstander stemde toe in een remise en zo konden we tevreden huiswaarts rijden met een 3-1 overwinning. Geen slecht resultaat tegen een viertal met een gemiddeld elo van ruim 1600.

Viertal1m

 

Donderdag 9-11-2017: Het Dikke Torentje 1 - VOG 1

De eerste externe wedstrijd van onze 1e viertal was thuis tegen VOG 1 uit Westbroek. De vier tegenstanders hadden geen moeite om onze nieuwe speellocatie te vinden en kwamen mooi op tijd binnen.

Op bord 3 speelde Bob met zwart. Na e4 lokte hij de Scandinavische opening uit met d5, maar wit schoof de d-pion door, waarna het een ordinaire Franse partij werd. Langzaam maar zeker veroverde Bob terrein en verkreeg een prettige stelling. Na het ruilen van de dames hoopte zijn tegenstander dat zijn doorgebroken d-pion uiteindelijk zou promoveren, maar deze was vanaf het begin kansloos en werd hij gewoon opgevreten evenals de eenzame vrijpion op de A-lijn. Met 3 tegen 6 pionnen zag de Westbroeker in dat doorspelen zinloos was en gaf ruiterlijk op.

Bord 3 werd bezet door Pieter-Jan met wit en hij speelde d5, waarna er vervolg ontstond dat in geen enkel openingsboek terug te vinden is. In de ontstane chaos veroverde Pieter al snel een paard voor een pion en kwam behoorlijk aanvallend te staan. Verdere pressie leverde hem een volle toren voordeel op en kreeg de zwarte koning het behoorlijk benauwd. Een riskante pionzet maakte het nog even spannend, maar Pieter loste deze complicatie professioneel op. Na een gedwongen en ook desastreuze torenruil besloot de zwartspeler zijn koning om te leggen.

Met 2-0 op het scorebord leek de wedstrijd een walk-over te worden voor HDT. Jaap aan bord 1 zat met zwart lang tegen een gezonde stelling aan te kijken. Zijn geschonden koningsstelling was wel een minpuntje, maar hij had nog volop kansen om te winnen. De stelling werd steeds complexer, na het ruilen van de dames werd het wel een stuk minder complex voor zijn tegenstander. Jaap raakte een kwaliteit kwijt en hier en daar een pionnetje. Uiteindelijk bleef er een stelling over waarin Jaap moest opboksen met 4 tegen 6 pionnen. Na enig nadenken restte Jaap niets anders dan opgeven.

Hans, als enige overgebleven HDT speler had nu dus de zware taak om ons 1e viertal naar de overwinning te leiden. Na een geweigerd dame gambiet ontstond er een zeer complexe stelling, waarin de speler uit Westbroek een kwetsbare geïsoleerde pion had. Ondanks de enorme druk op zijn schouders slaagde Hans er stoïcijns in om de stelling in zijn voordeel om te buigen. De situatie bleef uitermate ingewikkeld en zijn tegenstander verbruikte daardoor teveel tijd. Met 3 pionnen achter en nog maar 1 minuut op de klok gaf hij op. Een mooie 3-1 overwinning was dus een feit en dat biedt veel vertrouwen voor het verloop van de volgende wedstrijden.

DT3